Gewoon mijn volledige tv gids

Samen met William Eggleston en Stephen Shore zorgde Joel Sternfeld er in de zeventiger jaren voor dat kleurenfotografie een gerespecteerd artistiek medium werd. Tot die tijd werd kleur al veel gebruikt in reclame- en amateurfotografie, maar in musea en galeries was het nauwelijks te zien. Sternfeld werd beïnvloed door de kleurentheorie van Bauhaus en door het werk van William Eggleston, wiens tentoonstelling in het MoMA in 1976 de officiële start betekende voor de acceptatie van kleurenfotografie in de kunstwereld. In het vroege en nog onbekende werk van Sternfeld, is de typische 'streetphotographer' te herkennen die met een kleinbeeldcamera het dagelijks leven in Amerika vastlegt. Dit werk bevat al de kenmerken die zijn latere werk zo succesvol maken. Een constante factor is zijn geboorteland Amerika, haar bewoners en de sporen die de mens achterlaat in het landschap. Met een subtiel gevoel voor ironie en een fantastisch gevoel voor kleur, geeft Sternfeld ons een beeld van het dagelijkse leven in Amerika gedurende de afgelopen drie decennia. Joel Sternfeld woont en werkt in New York. Tijdens zijn carrière ontving hij belangrijke prijzen waaronder The Citygroup Photography Prize (2004) en de Guggenheim Memorial Foundation Fellowship (1978 en 1982). Het werk van Joel Sternfeld was in talrijke solo- en groepstentoonstellingen te zien, onder andere in het Museum of Modern Art en Luhring Augustine in New York. Zijn werk is opgenomen in belangrijke internationale collecties waaronder het Folkwang Museum (Essen), FotomuseumWinterthur, The Metropolitan Museum of Art (New York), The Victoria and Albert Museum (Londen) en The Whitney Museum of American Art (New York). Vanaf het begin van zijn carrière, is het fotoboek voor Sternfeld nog belangrijker geweest dan het tentoonstellen van zijn werk. De afgelopen twintig jaar publiceerde hij er 11. Deze boeken zijn inmiddels gewilde verzamelobjecten geworden.

De Britse rockzanger en songwriter Peter Gabriel vindt zijn eigen klassiekers opnieuw uit met totaal nieuwe arrangementen van het 46-koppige New Blood Orchestra. The Horrors maken hun debuut in de show met hun album 'Skying'. Noah & the Whale, een indiemuziekgroep uit Londen, stelt hun tweede album voor, 'Last Night on Earth'. Lana Del Rey brengt haar debuutsingle 'Video Games'. Ghostpoet brengt nummers uit zijn album 'Peanut Butter Blues and Melancholy Jam'.

De artsen maken kennis met de 24-jarige Lauren, die aan het polycysteus-ovariumsyndroom lijdt. De symptomen van deze aandoening zijn duidelijk: een toename van het gewicht, vruchtbaarheidsproblemen en overmatige lichaams- en gezichtsbeharing. Lauren wil nagaan of haar toestand verbetert naarmate het voedsel dat ze opneemt. Het leven van de zeven jaar oude Harvey wordt dan weer beheerst door hevige aanvallen van hoofdpijn. Zijn moeder is tot alles bereid om haar zoon te helpen en hoopt dat te kunnen doen aan de hand van een aangepast dieet. Ook Kirsten en Maren zijn er rotsvast van overtuigd dat een aangepaste voeding het ideale medicijn is tegen borstkanker.

Het artsenteam van 'Embarrassing Bodies' heeft de voorbije jaren al heel wat patiënten met gênante aandoeningen geholpen. In deze aflevering nodigen dokters Christian, Pixie en Dawn enkele patiënten uit het verleden uit om te kijken hoe het nu met hen gaat.

Kees van Kooten en Wim de Bie praten met Nipkow-winnaar Coen Verbraak openhartig over hun bijzondere en omvangrijke oeuvre. Een unicum, omdat Kees van Kooten en Wim de Bie nooit eerder op televisie gezamenlijk zo uitvoerig over hun eigen werk zijn geïnterviewd. Hoe maakten ze Keek op de week? Wat zat er achter het Simplisties Verbond? En hoe bedachten ze Cor van der Laak, de Vieze Man of de gebroeders Temmes? En wat hadden Jacobse en Van Es eigenlijk te zoeken bij het huis van Jan Mulder? Voor het eerst een uniek kijkje in de keuken van een ongeëvenaard duo, dat vijfendertig jaar satire op het allerhoogste niveau maakte.

Jan Schaefer bewoog zich in spijkerjack door de Tweede Kamer en nam geen blad voor de mond. De voormalige banketbakker was een man van het volk, op handen gedragen door een groot deel van de kiezers en een dwarsligger voor zijn eigen partij, de PvdA .